Emily Bear

[Eulenspiegel]

zum Blättern

https://www.festivalinfo.nl/image/105563/Night_of_The_Proms_Rotterdam/Emily_Bear/

[Eulenspiegel]

zum Blättern

https://www.festivalinfo.nl/image/105563/Night_of_The_Proms_Rotterdam/Emily_Bear/

http://www.cbimages.eu/album/night-of-the-proms-2017-in-rotterdam-ahoy/

[Eulenspiegel]

https://www.youtube.com/watch?v=QzQUbZ3S9dM

[Eulenspiegel]

https://www.youtube.com/watch?v=QzQUbZ3S9dM

und bei "All by myself" haben die Veranstalter dazugelernt. Jetzt gibt es danach ausreichend Zeit zum Beifall. Beim ersten Mal wurde Music (im eng bis auf die Sekunde getakteten Ablauf) ohne Pause dahinter geknallt, und man hörte durchaus negative Pfiffe/Reaktionen.

Ganz von vorne übrigens

https://www.youtube.com/watch?v=awSgVtfmKJU

https://www.youtube.com/watch?v=awSgVtfmKJU

[Eulenspiegel]

Hasselt 22.11.


"Beloftevolle 16-jarige pianiste zweeft (letterlijk) over het publiek tijdens Night of the Proms" (mit Video)

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2017/11/23/beloftevolle-16-jarige-pianiste-zweeft--letterlijk--over-het-pub/


"RECENSIE. Pianowonder Emily Bear verovert de harten in de Proms"

http://www.hbvl.be/cnt/dmf20171122_03202754/meer-belgische-dan-internationale-artiesten-op-night-of-the-proms-gers-pardoel-was-verrassingsact

Ich war da, Blanche, zwar interessantes aber dünnes Stimmchen. War irgendwie deplaziert. Und die Vlamen gingen richtig beim lokalen/landes? Überraschungskünstler ab. Die Arrangements waren aber auch traumhaft. Culcha Candela könnte in Deutschland Hodgson, Cetera, Melanie C etwas erblassen lassen.

[Eulenspiegel]

Hasselt 22.11.


"Beloftevolle 16-jarige pianiste zweeft (letterlijk) over het publiek tijdens Night of the Proms" (mit Video)

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2017/11/23/beloftevolle-16-jarige-pianiste-zweeft--letterlijk--over-het-pub/


"RECENSIE. Pianowonder Emily Bear verovert de harten in de Proms"

http://www.hbvl.be/cnt/dmf20171122_03202754/meer-belgische-dan-internationale-artiesten-op-night-of-the-proms-gers-pardoel-was-verrassingsact

Ich war da, Blanche, zwar interessantes aber dünnes Stimmchen. War irgendwie deplaziert. Und die Vlamen gingen richtig beim lokalen/landes? Überraschungskünstler ab. Die Arrangements waren aber auch traumhaft. Culcha Candela könnte in Deutschland Hodgson, Cetera, Melanie C etwas erblassen lassen.

Blanche wird hier genauso schwach eingeschätzt, aber von Emily Bear begeistert.Und Melanie C hält noch gerade das zu erwartende Niveau...mich hatte sie auch nicht sehr beeindruckt. Wenn nicht ehrmaliges Spice Girl drauf ständ...da waren lokale Sänger die vor allem stimmlich auch von der Performance weit besser waren.

http://www.concertnews.be/recensietonen.php?id=3617&kop=Night

"Opa en kleinkind-moment
Meer dan ooit staat de piano in de kijker als centraal instrument met naast Thomas Vanderveken, die in een gespeelde underdogrol een deel van een pianoconcerto van Edvard Grieg laat horen terwijl hij zijn hartslag laat meten, de zestienjarige Amerikaanse Emily Bear. Zij mag zoals gezegd de show openen met de ‘Epiloog’ van La La Land. Boven een zwevende ledkubus speelt ze ‘Skyfall’ van Adele uit 2012 op het klavier. Later zal ze ook op basis van de input van een toeschouwer (Patrick, die homo is, kende 20 jaar geleden een relatiebreuk en dankzij zijn twee vrouwelijke collega’s die ie meenam naar de Proms hield ie zich recht) een improvisatie spelen. Bear speelt beregoed, haar glimlach en gezichtsexpressie doen denken aan die van een knuffelbeer, en doen vermoeden dat ze zich als een vis in het water voelt tijdens Night of the Proms. Hoe mooi is dan ook het moment waarop ze achter de witte vleugel plaatsneemt om daar volgens Kobe Ilsen het tweede pianoconcerto van Rachmaninov te brengen wat uiteindelijk al snel de intro blijkt van ‘All by myself’ dat John Miles neerzet. Aandoenlijk is het om de Brit naar het pianospel te zien kijken van Bear waarbij hij niet onder stoelen of banken steekt met de blik in zijn ogen dat ie onder de indruk is. Een oprecht opa en kleinkind-moment lijkt dit wel. John krijgt maar liefst 4 songs op een rij en blijkt de meest coherente set van alle artiesten neer te zetten. Bear begeleidt hem bij de start van ‘Music’ op de piano, waarna hij ‘Addicted to love’ van Robert Palmer uit 1985 covert. Tina Turner, waarmee hij jarenlang live tourde als gitarist heeft de song ook sinds 1988 in haar catalogus steken. Tenslotte kruipt ie ook in de huid van Bryan Adams tijdens ‘When you’re gone’ waarbij Melanie C toch nog even het niveau haalt dat we van een internationale artieste als zij verwachten."

[Eulenspiegel]

Blanche wird hier genauso schwach eingeschätzt, aber von Emily Bear begeistert.Und Melanie C hält noch gerade das zu erwartende Niveau...mich hatte sie auch nicht sehr beeindruckt. Wenn nicht ehrmaliges Spice Girl drauf ständ...da waren lokale Sänger die vor allem stimmlich auch von der Performance weit besser waren.

http://www.concertnews.be/recensietonen.php?id=3617&kop=Night

"Opa en kleinkind-moment
Meer dan ooit staat de piano in de kijker als centraal instrument met naast Thomas Vanderveken, die in een gespeelde underdogrol een deel van een pianoconcerto van Edvard Grieg laat horen terwijl hij zijn hartslag laat meten, de zestienjarige Amerikaanse Emily Bear. Zij mag zoals gezegd de show openen met de ‘Epiloog’ van La La Land. Boven een zwevende ledkubus speelt ze ‘Skyfall’ van Adele uit 2012 op het klavier. Later zal ze ook op basis van de input van een toeschouwer (Patrick, die homo is, kende 20 jaar geleden een relatiebreuk en dankzij zijn twee vrouwelijke collega’s die ie meenam naar de Proms hield ie zich recht) een improvisatie spelen. Bear speelt beregoed, haar glimlach en gezichtsexpressie doen denken aan die van een knuffelbeer, en doen vermoeden dat ze zich als een vis in het water voelt tijdens Night of the Proms. Hoe mooi is dan ook het moment waarop ze achter de witte vleugel plaatsneemt om daar volgens Kobe Ilsen het tweede pianoconcerto van Rachmaninov te brengen wat uiteindelijk al snel de intro blijkt van ‘All by myself’ dat John Miles neerzet. Aandoenlijk is het om de Brit naar het pianospel te zien kijken van Bear waarbij hij niet onder stoelen of banken steekt met de blik in zijn ogen dat ie onder de indruk is. Een oprecht opa en kleinkind-moment lijkt dit wel. John krijgt maar liefst 4 songs op een rij en blijkt de meest coherente set van alle artiesten neer te zetten. Bear begeleidt hem bij de start van ‘Music’ op de piano, waarna hij ‘Addicted to love’ van Robert Palmer uit 1985 covert. Tina Turner, waarmee hij jarenlang live tourde als gitarist heeft de song ook sinds 1988 in haar catalogus steken. Tenslotte kruipt ie ook in de huid van Bryan Adams tijdens ‘When you’re gone’ waarbij Melanie C toch nog even het niveau haalt dat we van een internationale artieste als zij verwachten."

Hier noch ein Photo vom Bruder...gestern war ja auch Thanksgiving

https://instagram.com/p/Bb24MJbjaD5/

[Eulenspiegel]

Die Kritiker überschlagen sich fast schon...

https://www.belg.be/55460/nieuws/night-of-the-proms/amp/

"Na het intermezzo van APO en het “cartoonfestival” was het vooral uitkijken naar de 16 jarige Amerikaanse Emily Bear en haar virtuoos pianospel. Hoog gezeten en zwevend over het publiek met piano en al, maakte ze haar entree met het bondnummer “Skyfall”. Zij veroverde onmiddellijk de harten van het Sportpaleisharten met haar verschijning en haar ontwapende glimlach. Deze jonge dame zou ook nog eens terugkeren in het tweede deel met een compositie van Rachmaninov. Daarna begeleide ze John Miles nog eens toen die “All By Myself” ten beste gaf. Natuurlijk mocht het bekende lijflied van The Night Of The Proms “Music” niet ontbreken. Eerst op piano begeleid door Emily Bear maar na zijn guitar solo nam hijzelf terug plaats achter de piano om het vervolg van “Music” af te werken."

"Nog een paar redenen om deze editie zeker mee te maken:

Onze nationale artiesten zijn in de meerderheid

De dames zijn de meerderen van de heren

De jonge Emily Bear en het virtuoos pianospel"

[Eulenspiegel]

So eine Kritik im Positiven noch zu toppen geht wohl kaum noch....

Erik Vandamme - Verslag: Night of the Proms 2017: ''een vat boordevol uiteenlopende emoties'' - 25/11/2017 - Sportpaleis (Antwerpen)

http://snoozecontrol.be/reviews/7472/

(...)
"De aanstekelijke show van Joss Stone en Melanie C., het magische piano spel van Emily Bear die zich ontpopt tot het absolute hoogtepunt van the Night of the Proms 2017, John Miles die nog steeds het Sportpaleis zonder enig probleem kan inpakken
(...)
"Emily Bear verovert de harten van Vlaanderen, België en de wereld

De grote overwinnaar van alle harten op Night of the Proms 2017? Dat was zonder meer de Amerikaanse Emily Bear. Amper 16 is deze piano virtuoze. Ze speelt volgens Kobe reeds op haar 18ste maand piano. Mocht op haar zesde in het Witte Huis aantreden en is ondertussen doorgebroken tot de hoogste regionen binnen de globale muziekwereld. Wereldtop? Zeker en vast, maar dat wil niet zeggen dat Emily hier een routineklusje komt afwerken. Na een hartverwarmende Skyfall , waar ze in een soort kubus boven het publiek zweeft. Doet ze een improvisatie. Waarbij iemand in het publiek wordt aangesproken een verhaal te vertellen, dat zij zal vertolken op piano. De zestienjarige Amber komt niet alleen haar 16ste verjaardag vieren, haar moeder verteld dat Amber op heel jonge leeftijd haar vader is verloren en het ondanks al die pijn en leed het heel goed doet in het leven. Je kon niet alleen een speld horen vallen in de zaal, er vloeiden ook bij mij en vele aanwezigen in de zaal tranen. En dan moest Emily haar performance nog komen. Emily bracht een performance die zondermeer indrukwekkend kan genoemd worden. Meer nog, indrukwekkend was naderhand zelfs een understatement. Niet alleen zorgde dit voor koude rillingen over onze rug. Eveneens het voortdurend opwellen van tranen in onze ogen, of een brede glimlach op onze lippen. Emily Bear betoverde ons niet gewoon, ze liet een magische, adembenemende indruk na die met geen woorden valt te omschrijven. Deze piano virtuoze betovert en veroverd Vlaanderen met haar glimlach, indrukwekkend piano spel en innemende houding, waardoor haar performance kan gezien worden als het ultieme hoogtepunt van deze avond."

(...)

"De kruisbestuiving tussen levenservaring en aangeboren virtuositeit.

We hadden gedacht dat het hoogtepunt ondertussen was bereikt. Maar dat was buiten John Milesgerekend. In het verleden werd zijn inbreng vaak beperkt tot het steeds opnieuw schitterende gebrachte Music. Ondertussen zo een beetje uitgegroeid tot het lijflied van Night of the Proms. Echter op zaterdagavond ontstond, mede door weer die onaards aanvoelende inbreng van Emily Bear op piano, iets magisch mooi. De kruisbestuiving tussen een man met enorm veel jaren levenservaring, en een jonge artieste met een als het waren aangeboren zin voor virtuositeit. Deed een song als All By Myself uitmonden in een walm van kippenvel, kroppen in de keel en het opwellen van tranen in de ogen. Eerder had Emily een deel gebracht van het breekbare Rachmaninov, waarbij je weer een speld kon horen vallen in de zaal. Het mooiste moment was toen Miles zich vooroverboog aan de piano en Emily vol bewondering in de ogen keek, toen ze nog een laatste, hartverscheurende solo bracht die ons hart en dit van velen nog maar eens doorboorde. Bovendien mocht ze nog even Music inzetten. Waarna Miles die song deed heropleven en zorgde voor wederom een ultiem hoogtepunt op de avond."

[Eulenspiegel]

tolle Photos

auch von den anderen Künstlern

https://wannabes.be/2017/11/23/emily-bear-sportpaleis